Usus clinicus FENO in asthma

Interpretatio NO exhalati in asthmate

Methodus simplicior in Linea Clinica Praxeos Societatis Thoracicae Americanae ad interpretandum FeNO proposita est:

• FeNO minus quam 25 ppb in adultis et minus quam 20 ppb in pueris minoribus quam duodecim annos absentiam inflammationis eosinophilicae viarum respiratoriarum significat.
• FeNO maior quam 50 ppb in adultis vel maior quam 35 ppb in pueris inflammationem eosinophilicam viarum respiratoriarum suggerit.
• Valores FeNO inter 25 et 50 ppb in adultis (20 ad 35 ppb in pueris) caute interpretandi sunt, ratione habita condicionis clinica.
• FeNO crescens cum mutatione plus quam 20 centesimarum et plus quam 25 ppb (20 ppb in pueris) ab gradu antea stabili inflammationem eosinophilicam viarum respiratoriarum crescentem suggerit, sed magnae differentiae inter individuales existunt.
• Diminutio FeNO maior quam 20 centesimae pro valoribus supra 50 ppb vel plus quam 10 ppb pro valoribus minoribus quam 50 ppb clinicē magni momenti esse potest.

Diagnosis et characterizatio asthmatis

Initiativa Globalis pro Asthma usum FeNO ad diagnosin asthmae contra dissuadet, cum in asthma noneosinophilico et in morbis aliis praeter asthma, ut bronchitis eosinophilica vel rhinitis allergica, elevari possit.

Ut dux therapiae

Normae internationales suadent ut gradus FeNO, praeter alias aestimationes (e.g., curam clinicam, quaestionaria) adhibeantur ad initium et accommodationem therapiae moderatricis asthmae dirigendum.

Usus in investigatione clinica

Oxidum nitricum exhalatum magnum momentum in investigatione clinica habet et verisimiliter adiuvabit ad amplificandam nostram intelligentiam asthmatis, ut puta de factoribus qui exacerbationes asthmatis efficiunt et de locis et mechanismis actionis medicamentorum ad asthmam pertinentibus.

USUS IN ALIIS MORBIBUS RESPIRATORIIS

Bronchiectasia et fibrosis cystica

Pueri fibrosis cystica (FC) affecti gradus FeNO inferiores habent quam in grupo comparato comparato. Contra, unum studium invenit aegros bronchiectasia non-FC affectos gradus FeNO elevatos habuisse, et hos gradus cum gradu abnormalitatis in tomographia computata thoracis apparente correlatos esse.

Morbus pulmonis interstitialis et sarcoidosis

In studio aegrotorum sclerosis laborantium, maius NO exhalatum inter aegrotos morbo pulmonis interstitiali (ILD) laborantes comparatum cum iis sine ILD observatum est, dum contrarium in alio studio inventum est. In studio 52 aegrotorum sarcoidosi laborantium, valor medius FeNO 6.8 ppb erat, quod substantialiter minus est quam limes 25 ppb ad inflammationem asthmatis significandam adhibitum.

Morbus pulmonalis obstructivus chronicus

FE_NOGradus in COPD stabili minime elevantur, sed cum morbo graviore et per exacerbationes crescere possunt. Fumatores hodierni gradus FeNO circiter 70 centesimis inferiores habent. In aegris cum COPD, gradus FeNO utiles esse possunt ad praesentiam obstructionis fluxus aëris reversibilis confirmandam et ad responsionem glucocorticoidum determinandam, quamquam hoc in magnis experimentis fortuitis non aestimatum est.

Asthma varii generis cum tussi

FENO moderatam praecisionem diagnosticam habet in praedicenda diagnosi asthmatis variantis tussis (CVA) in aegris cum tussi chronica. In recognitione systematica 13 studiorum (2019 aegris), limes optimus pro FENO 30 ad 40 ppb erat (quamquam valores inferiores in duobus studiis notati sunt), et area summaria sub curva 0.87 erat (95% CI, 0.83-0.89). Specificitas altior et constantior erat quam sensibilitas.

Bronchitis eosinophilica non asthmatica

In aegris cum bronchitide eosinophilica non asthmatica (NAEB), eosinophili sputi et FENO augentur simili modo ac in aegris cum asthma. In recognitione systematica quattuor studiorum (390 aegris) in aegris cum tussi chronica propter NAEB, optimae gradus liminales FENO erant 22.5 ad 31.7 ppb. Sensibilitas aestimata erat 0.72 (95% CI 0.62-0.80) et specificitas aestimata erat 0.83 (95% CI 0.73-0.90). Ergo, FENO utilior est ad confirmandam NAEB quam ad excludendam.

Infectiones respiratoriae superioris

In uno studio aegrotorum sine morbo pulmonali subiacente, infectiones virales respiratoriae superioris auctum FENO effecerunt.

Hypertensio pulmonalis

NO bene agnoscitur ut mediator pathophysiologicus in hypertensione arteriarum pulmonalium (PAH). Praeter vasodilatationem, NO proliferationem cellularum endothelialium et angiogenesin regulat, et salutem vascularem generalem conservat. Curiose, aegroti cum PAH valores FENO humiles habent.

FENO etiam significationem prognosticam habere videtur, cum superviventia emendata sit in aegrotis quorum augmentum in gradu FENO cum therapia (obstructionibus canalium calcii, epoprostenolo, treprostinilo) observatur, comparatis cum iis qui non habent. Itaque, gradus humiles FENO in aegrotis cum PAH et emendatio cum therapiis efficacibus suggerunt id esse bioindicem promittentem pro hac morbo.

Dysfunctio ciliaris primaria

NO nasalis valde humilis est vel absens in aegris cum dysfunctione ciliari primaria (PCD). Usus NO nasalis ad PCD explorandum in aegris cum suspicione clinica PCD separatim tractatur.

Aliae condiciones

Praeter hypertensionem pulmonalem, aliae condiciones cum gradibus FENO humilibus coniunctae includunt hypothermiam et dysplasiam bronchopulmonarem, necnon usum alcoholis, tobaci, coffeini, et aliarum medicamentorum.